Wie zijn wij:
 
Mijn naam is Monique. Samen met mijn man Jeroen, onze zoon Kyan en onze dochter Elin, wonen wij in Veenendaal. Een kleine plaats niet ver van Utrecht vandaan. Naast onze Jace wonen er ook nog 2 poezenbeesten bij ons. Mila en Minoes.
 
Ik ben de eerste 10 jaar van mijn leven opgegroeid met 2 duitse herder teefjes. Djina en Elza genaamd. Zij werden destijds aangeboden via de dierenbescherming. Nadat we hen beide hadden moesten laten inslapen, kwam er een new foundlander pup. Een lief teefje die we naar 9 jaar moesten laten inslapen vanwege een hersen tumor. Mijn moeder is net als ik een echte herder fan. Dus de volgende hond was weer een herder.
Toen ik met 21 jaar het ouderlijk huis verliet, was ik voor het eerst in mijn leven zonder hond. Verschrikkelijk vond ik dat. Daarom haalde ik 2 weken later mijn eerste eigen herder pup op. Lyca genaamd. Met haar heb ik een hoop belangrijke dingen in mijn leven meegemaakt. Zoals de geboorte van mijn 2 kinderen. De schrik en het verdriet was ook groot toen zij op 9 jarige leeftijd, binnen 24 uur 2 herseninfarcten kreeg en stierf.
 
Toen ik uiteindelijk op zoek ging naar een pup, had ik wel een paar eisen. Ik wilde geen teefje, geen kortharige herder en ik wilde dat deze pup wel een stamboom/afstammingsbewijs had. Dit alles omdat ik mijn nieuwe pup niet wilde vergelijken met Lyca. Als snel kwam ik tijdens mijn zoektocht terecht bij de fokker van Jace. Zij had nog een paar pups beschikbaar uit een nest van 13.  Waaronder 3 reutjes. We maakte een afspraak om te komen kijken op de pupmiddag. We lieten onze 2 kinderen met de pups spelen. Aangezien onze kinderen nog heel jong waren, moest onze pup wel tegen een stootje kunnen. En dat kon hij! Jace was totaal niet onder de indruk van onze kids. Hij holde er lekker achteraan. En zo snel de kids stopte, ging hij zitten en keek ze aan alsof hij wachtte op het volgende spelletje. Daarom viel onze keus op dit grappige mannetje.
 
Nu bijna 3 jaar later, is hij nog stapel gek op kinderen. Met name onze zoon is echt zijn maatje. Samen met de flos spelen, lekker stoeien in de tuin en zodra hij de kans krijgt, kruipt Jace bij hem op schoot. Het mooiste vind ik het als we met een herder wandeling mee gaan. Ze houden elkaar altijd in de gaten. Prachtig om te zien.
 
 
 
 Afbeelding invoegen